ruminasyon tuzağı

Aynı yazma eylemi hem iyileştirebilir hem zarar verebilir. Üç gün süren yapılandırılmış ifade edici yazma, risk altındaki öğrencilerde altı aylık takipte depresyonu düşürebilir. Altı hafta süren yapılandırılmamış, içe dönük günlük tutma ise hafifletmeyi amaçladığı ruh halini derinleştirebilir. Tekrarlayan düşünce literatürünün ikinci örüntü için bir adı var. O ad ruminasyon ve otuz beş yıldır çalışılıyor. Günlük tutma söylemi onunla pek karşılaşmıyor.

ruminasyonun aslında ne olduğu

Susan Nolen-Hoeksema'nın 1991 tarihli Responses to depression and their effects on the duration of depressive episodes makalesi, yanıt stilleri teorisini tanıttı. [2] Ruminasyon, depresif belirtilere ve bu belirtilerin olası nedenleri ile sonuçlarına edilgen ve tekrarlayan biçimde dikkat odaklamak demek. Yükü taşıyan iki kelime edilgen ve tekrarlayan. Nasıl hissettiğin hakkında düşünmek tek başına ruminasyon değil. Yapı, hiçbir eyleme geçmeyen ve hiçbir çözüme ulaşmayan o atıl döngü modu.

Nolen-Hoeksema, Wisco ve Lyubomirsky'nin 2008 tarihli güncellemesi Rethinking rumination, on yedi yıllık kanıtı bir araya getiriyor ve hükmü iki açıdan değiştiriyor. [3] Ruminasyon transtanısal. Yalnızca depresyonu değil; kaygıyı, tıkınırcasına yemeyi, tıkınırcasına içmeyi ve kendine zarar vermeyi de sürdürüyor ve başlangıcını öngörüyor. Ve ruminasyon, mevcut bir epizodun süresinden çok yeni epizotların başlangıcını öngörüyor. Bu davranış, depresyonda olmanın bir yan etkisi değil; bir sonraki epizodun nasıl geldiğinin bir parçası.

rumination exacerbates depression, enhances negative thinking, impairs problem solving, interferes with instrumental behavior, and erodes social support.