serilere karşı dava

Seri, son on yılın en popüler günlük tutma özelliğidir. Day One'da var. Stoic'te var. Vaat basit. Ardışık günlerden oluşan bir zincir, ortaya çıktığının görünür kanıtıdır. Zinciri kırarsan, zincir gider.

Vaat, davranış-değişimi bilimi gibi okunur. Değildir. Davranış-değişimi literatürü, dikkatle okunduğunda farklı ve seri çerçevesi için biraz utanç verici bir şey söyler. Bir seri, seriyi ölçer. Asıl alışkanlık farklı bir mekanizma üzerinde çalışır. Ve alışkanlık oluşumuna dair en çok atıf alan makale, sade bir İngilizceyle, günlük serileri tartışılırken kimsenin alıntılamadığı bir bulgu içerir.

kaçırılmış-gün bulgusunun aslında söylediği

2010'da Phillippa Lally ve UCL'deki meslektaşları, doksan altı gönüllüyle seksen dört günlük bir alışkanlık-oluşumu çalışması yürüttü. Her biri günlük bir davranış ve günde bir kez tetiklenen bir bağlam ipucu seçti. [4] Manşet rakam, eğrileri temiz bir asimptota oturan otuz dokuz katılımcı için otomatikliğe ulaşmanın medyan süresi olan altmış altı gün, her yerde alıntılanır. Aynı makaledeki diğer bulgu ise neredeyse hiçbir yerde alıntılanmaz.

Missing one opportunity to perform the behaviour did not materially affect the habit formation process.

Destekleyici analiz, tartışma bölümündedir. Üç günlük performansın ardından otomatiklik puanları kırk iki puanlık ölçek üzerinde ortalama sıfır virgül yetmiş dokuz arttı. Bir günlük bir kaçırma sonrasında, hemen ertesi gün gerçekleştirilen davranıştaki recovery kazancı sıfır virgül elli beşti. İkisi istatistiksel olarak ayırt edilebilir değildi. Tek bir kaçırılmış gün, alışkanlık-oluşumu eğrisinde ölçülebilir bir iz bırakmadı.

Yazarlar, iddianın sınırını açıkça belirtir. Armitage 2005'e atıfla, week-long bir aksaklığın farklı bir hayvan olduğunu ve alışkanlık edinimini gerçekten engellediğini not ederler. Her iki makaleden de sağ çıkan okuma sakin olandır: bir kaçırılmış gün sorun değil, kaçırılmış bir hafta başın belada. Seri, ikisini takvimdeki aynı kırmızı noktaya indirger.

seri, seriyi ölçer

Wendy Wood ve David Neal'ın 2007 Psychological Review makalesi bir alışkanlığın aslında ne olduğuna dair en temiz ifadeyi verir. [5]

Once a habit is formed, perception of contexts triggers the associated response without a mediating goal.

Mekanizma, sayısal bir ödül değil, bir bağlam ipucudur. İstikrarlı, yinelenen bir durum, dizüstü bilgisayarın kapatılması, akşam çayının dökülmesi, tetikleyici hâline gelir. Wood ve Neal daha da ileri gider. Olgun alışkanlıklar insensitive to the value of the outcome olur. Davranış, ödül yüksek olduğu için değil, ipucu geldiği için yürür. Bu, pekiştirici-değersizleştirme literatürünün ampirik okumasıdır.

Bir seri, ters mimaridir. Bağlam ipucunun yerine günlük sayısal bir koşulluluk koyar. Davranış artık zincir kırılmamalı diye yürür. Zincir gerçekten kırıldığında, ipucu yerinden oynamamıştır ama koşulluluk gitmiştir. Seri, yazarı dizüstü bilgisayarın kapandığı ana değil, sayaca yanıt vermek üzere eğitmiştir.

koşullu-ödül problemi

İkinci bir maliyet daha vardır. Seriler, davranışı özerk olmaktan çıkarıp hedef-koşullu hâle getirir. Öz-belirleme kuramı, bu tam örüntüyü yüz yirmi sekiz deney boyunca ölçmüştür. [2] Deci, Koestner ve Ryan'ın 1999 meta-analizi, somut beklenen ödüllerin serbest-seçim içsel motivasyonunu d yaklaşık eksi sıfır virgül otuz dört civarında düşürdüğünü bulur. En güçlü zayıflatma, tamamlama-koşullu ve katılım-koşullu hücrelerde, eksi sıfır virgül dört civarında oturur.

tamamlama-koşullu somut ödüllerin serbest-seçim içsel motivasyon üzerindeki etkisi

d ≈ −0.44

deci, koestner ve ryan 1999

Günlük bir seri, mümkün olan en temiz tamamlama-koşullu ödüldür. Bir girdi, bir tik, zincir uzar. Literatürde en güçlü zayıflatma etkisine sahip hücre, seri tasarımının tam ortasında oturduğu hücredir. Seri durursa, yazarın geriye kalan şey, seri hiç eklenmemiş olsaydı olacağından biraz less içsel olarak motive olunmuş bir günlük tutma alışkanlığıdır.

serilerin işe yaradığı yer

Bazı yazarlar serilerle gerçekten yeşerir. Araştırma, serilerin asla motive etmediğini söylemez, yalnızca altta yatan davranıştan other bir şeyi motive ettiklerini söyler. Yüksek temel dışsal motivasyona veya kısa zaman ufuklu bir hedefe sahip bir yazar için, zincir ayakta durduğu sürece gerçek bir yük taşıyan iskele olur. Duolingo ve dil uygulaması kohortu, serilerin günlük-aktif katılımı yükselttiğine dair kanıtlara sahiptir. Bunların hiçbiri burada tartışma konusu değil.

Argüman, serilerin başarısız olduğu değildir. Asimetrik biçimde başarısız olduklarıdır. Kırılana kadar gayet iyi çalışırlar ve kırıldıklarında pratiği de yanlarında götürürler. İki yüz gün dayanan ve sonra desteklediği binayı çökerten bir iskele, ortalama olarak iyi bir iskele değildir. Günlük tutma literatürü yavaş, on yıllık bir davranışı tarif eder ve seri, bir maraton pratiğine bindirilmiş bir sprint tasarımıdır.

uçurum ve taze başlangıç

Seri sonrası başarısızlık modunun bir şekli vardır. Bir kaçırma belirir. Zincir sıfır gösterir. İçgüdü, yarın devam etmek değil, bırakmaktır. Seri çerçevesinin yapısı, kaybedilen serinin geri kazanılamayacağını söyler ve böylece davranış, seriyle birlikte çöpe gider. Buna journaling cliff (günlük tutma uçurumu) deyin: kaçırılmış bir günün, kendi başına zarar vermediği pratiği çökertme anı.

Yeniden çerçeveleme, zamansal-işaret literatüründe oturuyor. Hengchen Dai, Katherine Milkman ve Jason Riis'in taze başlangıç etkisi üzerine 2014 makalesi arama-hacmi çalışmasında pazartesilerden, ayın birinden ve yeni yıldan sonra özlem duyulan davranışın sırasıyla yüzde 14,4, 3,7 ve 82,1 oranında sıçradığını gösteriyor. [1] Yazarların ifadesiyle mekanizma, işaretlerin new mental accounting periods açması, geçmişteki kusurları önceki bir benliğe aktarması ve insanları emelleri peşinde koşmaya serbest bırakmasıdır.

B.J. Fogg, Tiny Habits kitabında uygulayıcı karşılığını adlandırır: her ufak davranıştan sonraki kasıtlı ve hemen gelen kutlama, alışkanlığı büyüten duyguyu eğiten şeydir. [3] Bir seri sayacı farklı bir duyguyu eğitir. Zincirin korunduğu günlerde rahatlamayı, korunmadığı günlerde ise küçük, özel bir kederi eğitir. İkisi de pratiğin hayatta kalması için ihtiyaç duyduğu duygu değildir.

bunun yerine ne izlenmeli

Yazarın istediği davranış, çoğu gün, istikrarlı bir bağlamda, yıllar boyunca yazılan tek somut cümledir. tek satırlık log protokolü, operasyonel formdur. İpucu adlandırılır. Cümle küçüktür. Kapanış, özel bir yes (evet) sözüdür.

Literatür, zinciri değil ipucunu izlemeye işaret eder. Dizüstü bilgisayarın kapanması. Çocukların nihayet yatağa girmesi. Bir minimalizm sütunu pratiği, kaydının kırılmamış uzunluğuna göre değil, tetikleyicisinin istikrarına göre hayatta kalır. İpucunun geldiği ve cümlenin yazıldığı günlerde, zincir gayet iyidir. İpucunun geldiği ve hiçbir şeyin yazılmadığı günlerde, mecbursan ertesi gün de hiçbir şey yazma, sonra devam et. Alışkanlık, Lally'ye göre, sabırlıdır. Kırılgan olan seridir.

İçinde yüz kaçırılmış gün olan beş yıllık bir günlük, önemli olan her ölçüde, hiç kaçırılmamış olan beş yıllık bir günlükle aynı yapıttır. Her iki durumda da hayatın hakkındaki bin yedi yüz yirmi beş somut cümledir.